Sommige mensen beginnen met trainen omdat ze een specifiek doel hebben. Afvallen, sterker worden of ergens naartoe werken. Bij Michiel begon het eigenlijk heel praktisch. Tien jaar geleden was zijn vriendin zwanger van hun dochter en merkte hij dat sporten er ineens anders uitzag dan daarvoor. Hardlopen deed hij al jaren, gewoon op gevoel. Schoenen aan en gaan wanneer het uitkwam. Maar ineens was er een gezin, een ritme en de behoefte aan vaste momenten in de week.
/
Via vrienden kwam hij bij Hangar17 terecht. Eerst met een strippenkaart, gewoon om te kijken hoe het zou bevallen. Dat bleek al snel iets heel anders dan de sportscholen waar hij eerder had getraind. “Daar moest je alles zelf bedenken. Dan stond je op een loopband en dacht je: ja… dit kon ik al.” Bij Hangar17 hoefde hij het niet zelf uit te zoeken. De training stond klaar, de groep motiveerde en juist dat sociale aspect maakte voor hem het verschil.
/
Voor Michiel draait trainen vooral om fit blijven voor het leven buiten de sportschool. Energie hebben, belastbaar blijven en gewoon mee kunnen doen. Niet alleen nu, maar ook later. Hij noemt een beeld dat eigenlijk alles samenvat: “Stel dat mijn dochter straks op kamers gaat. Dan wil ik gewoon nog mee kunnen helpen om een kast een trappenhuis op te sjouwen.” Geen groot sportdoel of wedstrijd, maar gewoon sterk genoeg zijn voor het leven zelf.
/
Die gedachte zie je ook terug in hoe hij leeft. Ritme speelt daarin een grote rol. Vrijwel iedere ochtend gaat vroeg de wekker. Crosstrainer, een rondje hardlopen of wandelen, nog voordat de werkdag begint. Niet omdat het moet van een schema, maar omdat hij merkt dat hij zich beter voelt als hij iets gedaan heeft. “Het zijn kleine vinkjes,” zegt hij. “Gewoon weten dat je die dag iets hebt gedaan waardoor je hartslag omhoog ging.”
/
Naast Hangar17 loopt hij nog steeds hard, soms lange afstanden van meer dan twintig kilometer. En waar hij vroeger makkelijker bleef doorgaan, kijkt hij nu bewuster naar belastbaarheid en herstel. Slimmer trainen in plaats van alleen maar meer doen. Oefeningen schalen als dat nodig is en luisteren naar wat zijn lichaam aangeeft. “Als ik me niet fit voel, ga ik wandelen in plaats van hardlopen.”
/
Wat hem na tien jaar nog steeds aanspreekt aan Hangar17, is de combinatie van afwisseling, techniek en de groep. De basis blijft hetzelfde, maar geen training voelt identiek. “De samenstelling is altijd anders.” Juist daardoor blijft het uitdagend en blijft hij plezier houden in trainen.
/
Ook de manier waarop techniek jarenlang herhaald werd, is hem bijgebleven. Vooral de bekende drills van Marcel. Eindeloos de posities van een clean oefenen, steeds opnieuw. “Daardoor zit het nu nog steeds goed in mijn hoofd,” vertelt hij. Juist die aandacht voor de basis merkt hij vandaag de dag nog steeds tijdens het trainen.
/
En uiteindelijk draait het volgens Michiel ook niet om wedstrijden of piekmomenten. Natuurlijk vindt hij het knap als mensen meedoen aan evenementen of competities, maar dat is niet waar het voor hem om gaat. “Fit zijn, dat is het doel.” Gewoon sterk genoeg zijn voor het dagelijks leven. Weten hoe je moet tillen. Energie hebben. Gezond ouder worden. En over tien of twintig jaar nog steeds zonder moeite die kast naar boven kunnen sjouwen.
